Logo-fotografen

Liefdevolle fotoreportage – prematuur geboren – in het ziekenhuis

De eerste weken en maanden met je kindje zijn bijzonder.

Maar wat als je kindje veel te vroeg op de wereld isgekomen? Dan is het niet alleen een bijzondere, maar ook een heftige tijd. Je brengt de eerste weken of maanden door in het ziekenhuis. Alles gaat langs je heen, je wordt geleefd en je hebt veel zorgen. In deze moeilijke periode kan een prachtige fotoreportage een lichtpuntje zijn. Een onderdeel van de verwerking als jullie later thuis zijn, maar bovenal een mooie herinnering! Stichting Earlybirds Fotografie komt naar het ziekenhuis om ouders een kosteloze reportage aan te bieden. De fotograaf legt met zorg, liefde en respect jullie kindje vast tijdens de dagelijkse routine.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Evy geboren met 30 w

eken + 1 dag op 3 juni 2018

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Naavah geboren met 32 weken + 1 dag op 5 juni 2018
Mama van Naavah:

Naavah is het kleine zusje van Nian, en geboren met 32 weken en 1 dag.
Een prachtig meisje met een geboortegewicht van 1460 gram.

Vanaf 25 weken had mama al gebroken vliezen, maar dappere Naavah bleef gelukkig nog in de buik zitten. Na een aantal ziekenhuisopname’s, waren papa en mama heel blij dat we de 32 weken gehaald hadden. Precies op de dag dat we 32 weken zwanger waren, begonnen de weeën.

Omdat we 32 weken zwanger waren zouden we in het Laurentius ziekenhuis in Roermond mogen bevallen, maar na overleg met AMC Maastricht is er besloten om toch overgeplaatst te worden naar Maxima medisch Centrum in Veldhoven omdat Naavah te klein was voor de termijn. Na een lange nacht Veldhoven, kwam het vele bloedverlies in de ochtend. Er was een vermoeden van placenta praevia, maar de artsen konden ondanks diverse controles niet zien waar de placenta lag. Omdat het bloed maar bleef komen, en de ontsluiting inmiddels 4 centimeter was is er besloten om een spoedkeizersnede te doen. Lieve kleine dappere Naavah wat vonden we het bijzonder om jou na 32 weken al te mogen ontmoeten.

Gelukkig deed Naavah het heel goed, en mocht ze na 3 dagen al overgeplaatst worden naar het Laurentius ziekenhuis in Roermond. In Roermond is Milou bij ons langs gekomen om een paar prachtige herinneren vast te leggen.

Na 4 weken mocht ons kleine dappere meisje mee naar huis, waar ze lekker geknuffeld wordt door haar grote broer, en natuurlijk door papa en mama.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Jools geboren met 32 weken op 22 mei 2018

Lieve Jools,

Wat heb jij papa en mama laten schrikken zeg. Op zondag 20 mei bleek dat mama al weeën kreeg met 31 we

ken en 6 dagen zwangerschap en hebben wij met man en macht geprobeerd om dit tegen te houden. Mama moest in het geboortecentrum in Venlo blijven en kreeg weeënremmers om te zorgen dat de bevalling niet op gang zou komen. Gelukkig mocht papa ook blijven slapen. Helaas bleek ’s nachts dat ik al 1 cm ontsluiting had gekregen. Papa en mama maakte zich zorgen of het wel goed zou komen met jou als je zo vroeg al geboren zou worden.

Na een onrustig nachtje bleef maandag 21 mei toch alles rustig en had mama de weeën redelijk onder controle. Papa en mama zijn ’s avonds vroeg gaan slapen en wij hadden het gevoel dat de remmers zijn werk deden. We hoopten dat jij toch nog een paar weekjes in mama’s buik kon blijven zitten. Daar was het het veiligst voor onze kleine meid.

Helaas had jij andere plannen kleine draak en werd maar dinsdag 22 mei wakker om te gaan plassen. Toen ik terug kwam braken midden in de kamer plotseling mijn vliezen en toen wisten wij het zeker, vandaag worden wij papa en mama en zou jij geboren worden. Wij maakte ons natuurlijk veel zorgen om jou omdat jij eigenlijk pas over 8 weken werd verwacht. Om iets voor 13.00 uur werden wij naar de OK gebracht omdat jij in stuit lag dus met keizersnee zou worden geboren.  Hoe moeilijk dat het ook voor ons was hebben wij gezorgd dat jij alle liefde van de wereld kreeg!! We houden van je lieve Jools

Dikke kus papa en mama

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Fenna geboren met 31 +5 weken op 15 april 2018


Rianne mama van Fenna

Ik zat al 2,5 week thuis wegens een hoge bloeddruk en was hiervoor al onder behandeling bij de gynaecoloog. Toen ik 30 +5  weken zwanger was bleek mijn bloeddruk gevaarlijk hoog met 200/115, ik bleek al eiwitten in de urine te hebben en mijn bloedplaatjes waren al af aan het nemen. Met spoed werd ik opgenomen op de intensive care in Roermond. De volgende ochtend was ok stabiel genoeg en ben ik naar het academisch ziekenhuis in Maastricht verplaatst wegens mijn zwangerschapstermijn. Hier werden we meteen goed opgevangen, maar wel ook voorbereid op de komst van een prematuur kindje. Wij zijn o.a. gaan kijken op de nicu en kregen uitgelegd wat we na de geboorte konden verwachten. Ik kreeg een uitgebreide echo waaruit bleek dat Fenna echt achter lag in de groei van de buik en benen. Hier schrokken we uiteraard enorm van… 

Na 6 dagen van proberen om mijn bloeddruk onder controle te krijgen, klom mijn bloeddruk  zo hoog en waren mijn urine en bloedwaarden weer zodanig aan het verslechteren, dat het niet meer verantwoord was om te rekken. Precies een week na mijn opname heeft de keizersnede plaatsgevonden en werd Fenna geboren met 31+5weken. Ze woog 1400 gram en was 39 cm groot. 

In de eerste week heeft ze aan de cpep gelegen en kreeg ze nog een klaplong. Na een paar dagen herstelde ze hier gelukkig zo goed van dat de longdrain eruit mocht en een dag later de cpep werd beëindigd. Ze heeft uiteindelijk 10 dagen in Maastricht gelegen en is toen naar Roermond verplaatst. Hier is Milou komen fotograferen. 

We zijn inmiddels samen thuis en genieten volop van onze kleine meid ondanks dat mama en Fenna nog wat moeten herstellen en aansterken. 

We zijn zo blij met de foto’s die Milou gemaakt heeft! Ze laten op een hele mooie manier een deel van de heftige start zien. Dankjewel Milou en Early Birds hiervoor! 

Fotografe Milou:

Als fotografe van de stichting ontvang je aanmeldingen vanuit de planner, in mijn geval van provincie Limburg. We krijgen een mailtje van waar het desbetreffende kindje in het ziekenhuis ligt met de vraag of je beschikbaar bent om deze fotoreportage te verzorgen.

De meeste mensen weten ondertussen dat ik fotografe ben van Stichting Earlybirds. Ik fotografeerde midden april Fenna haar nichtje tijdens een newbornshoot en kwam hier de zwangere Rianne tegen (de moeder van Fenna) ook Rianne wist dat ik voor de stichting fotografeer en hier hebben we dan ook een poosje over gesproken, niet wetende dat de kleine Fenna 2 weken later geboren zou worden. Qua planning lukte het mij om naar Fenna te gaan dus heb ik deze knappe meid op de foto gezet. Nog zó klein maar ondertussen ook alweer zo veel gegroeid. Tijdens de fotoshoot is ze voor het eerst in bad geweest en daarna lekker gaan buidelen bij mama. Ik hou van deze mooie pure momenten. 

Het is misschien niet het eerste waar je aan denkt als je in het ziekenhuis bent met een veel te vroeg fragile babytje. Toch maakt deze periode heel veel indruk en geeft een reportage hiervan een mooi lichtpuntje in deze heftige periode. Heel veel geluk samen!

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Vince geboren met 30 weken op 25 november 2017

Op woensdag 22 november heb ik ’s morgens de verloskundige gebeld, ik had last van harde buiken en had de hele nacht last van mijn rug gehad. Ze kwam meteen en liet ons voor de zekerheid naar het ziekenhuis gaan voor controle of het geen infectie was. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis, kreeg ik een CT scan en een echo en het bleken rugweeën te zijn. Toen ze constateerde dat ik ontsluiting had, ging het heel erg snel. We werden met de ambulance overgebracht naar het UMC+ in Maastricht. Eenmaal daar aangekomen kreeg ik weeënremmers en een spuit voor de longrijping. De gynaecoloog was bang dat ik al ging bevallen, ik was toen 29.4 weken zwanger. De longrijpingspuiten hebben 48uur nodig om in te werken, we hoopten allemaal dat onze kleine man nog even bleef zitten, in ieder geval 48 uur. Dit gebeurde gelukkig ook. Vrijdagochtend waren de 48uur voorbij en zijn ze ook gestopt met de weeënremmers. Helaas kwamen ’s avonds de weeën weer terug en de ontsluiting vorderden. In Maastricht was net een tweeling geboren en dus was er geen plaats meer voor onze kleine man, als ik zou bevallen. Na de hele nacht wakker gelegen te hebben van onzekerheid, zijn we zaterdagochtend 25 november, overbracht naar het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven. Het was een spannende rit, ging ik onderweg niet bevallen? Dat gebeurde gelukkig niet. Eenmaal aangekomen in Veldhoven kreeg in een weeënstorm, de pijn was niet meer te houden en ik kreeg een ruggenprik. Nadat mijn vliezen gebroken waren om 16.10uur, is onze lieve Vince geboren om 16.35uur.

Doordat Vince 10 weken te vroeg geboren was, kwamen we terecht op de afdeling neonatologie. Vince heeft hier twee weken op de intensive care gelegen. Hij was een echte vechter en ontwikkelde zich goed. Na twee weken, mochten we naar het ziekenhuis bij ons in de buurt, Vicurie in Venlo.  Dit was een echte mijlpaal, dichterbij huis. In Venlo hebben we 6 weken gelegen op de couveusesuites en 17 januari mochten we als gezinnetje naar huis met z’n drieën. Het echte genieten kon beginnen……

Zaterdag 13 januari hadden wij de eer dat Milou Briels van stichting Earlybirds ons kwam fotograferen.  Ze heeft prachtige foto’s gemaakt van onze vechter Vince. Hij ging in badje met mama en kreeg de fles van papa. Het was heel bijzonder dat deze momenten vastgelegd zijn en we hierdoor een mooie herinnering hebben van deze periode. We bedanken dan ook Milou Briels, voor haar tijd, positieve energie en volledige aandacht voor onze vechter Vince.

Veel liefs, Bruce en Sylvia

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
Loek geboren met 31 weken op 7 oktober 2017

Ouders Loek: 

Maandag 2 oktober 2017 had ik al 2 á 3 dagen wat last van mijn buik en rug. Ik ben ’s morgens gewoon gaan werken maar uiteindelijk eerder naar huis gegaan. ‘s Middags ben ik 2 uur gaan rusten en toen ik wakker was, kwam ik erachter dat ik een vaginale bloeding had. De verloskundige is gekomen en heeft naar het hartje geluisterd. Dit klopte gelukkig nog. Ik werd naar het ziekenhuis in Venlo gestuurd voor verdere controle. De verloskundige verwachte dat het iets onschuldigs was maar in Venlo deden ze de ontdekking dat mijn baarmoederhals al flink verkort was 7mm (dit zou 15 mm moeten zijn op dit termijn van de zwangerschap) en dat ik al 1 cm ontsluiting had. In Venlo heb ik weeënremmers en het eerste longrijpingsspuitje gehad. Omdat ik nog geen 32 weken zwanger was (31 weken en 2 dagen) moest ik met de ambulance naar Maastricht.

Dinsdag begon de dag meteen spannend. ’s Morgens toen ik aan de CTG werd aangesloten brak er meteen paniek uit.  De hartslag van Loek was erg laag. De verpleegkundige ging de gynaecoloog halen en voor ik het wist stond de ruimte vol met acht verpleegkundigen. Op dat moment was mijn man niet bij mij, het was vreselijk schrikken. Loek heeft deze dag meerdere malen dippen in zijn hartslag laten zien. De gynaecoloog wist niet waardoor deze dippen kwamen en zei dat wanneer het nog een keer zou gebeuren, Loek gehaald zou worden met een spoedkeizersnede. Maar vanaf dit dreigement heeft Loek dit niet meer laten zien. Ik heb deze dag en nacht aan de CTG gelegen en  het tweede longrijpingsspuitje gehad.

Woensdag was een rustige dag. Loek deed het goed en ik mocht van de CTG af.

Donderdag om 8.30 uur zijn de weeënremmers gestopt. De hele dag had ik al een vervelend gevoel in mijn rug. Rond een uur of 17.00u begon het te rommelen in mijn buik. Uiteindelijk werd het weer rustig,

Op vrijdag was alles rustig tot vroeg in de avond. Toen ik gecontroleerd werd door de gynaecoloog had ik 3 cm ontsluiting en geen baarmoederhals meer, Loek was al volledig ingedaald. Toen ze om 22.00u terug kwam voor controle was het nog steeds 3 cm. Ze hebben er voor gekozen om mij alvast naar een verloskamer te brengen en mij een Betadineprik (pijnstiller) te geven om te kunnen slapen. Rond 03.00 uur werd ik wakker en had ik heftige weeën. Ik kreeg ze nauwelijks weg gepuft. Nog geen uur nadat ik wakker werd zag Loek op 7-10-2017 om 03.54 uur het levenslicht. Hij huilde meteen en hij heeft een hele tijd bij mij op de borst gelegen, voordat ze hem meenamen.  Hij heeft een goede start gemaakt, het is een sterk ventje. Hij doet het super, maar we hebben nog een hele weg te gaan voordat we naar huis mogen.

Uiteindelijk zijn we na zes dagen Maastricht verhuisd naar VieCuri Venlo. Hier is Milou Briels van Stichting Earlybirs bij ons op bezoek geweest. Ze heeft een prachtige reportage gemaakt met geweldige foto’s van onze kleine, dappere strijder!

Met vriendelijk groet,

Antoon en Emmy Jeuken

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Amara geboren met 29 weken op 9 juli 2017

Mama Amara: Amara Janssen is 11 weken te vroeg geboren op 9 juli 2017.

Ik moest heel onverwachts opgenomen worden in het ziekenhuis, ik voelde haar niet meer..
Ik werd naar Maastricht gebracht waar ik een keizersnede ondervond. De keizersnede verliep zonder verdere complicaties. Amara lag aan de monitoren en heeft extra beademing gekregen. Ze deed het gelukkig na omstandigheden erg goed. Na 3 weken in Maastricht mocht ze naar Venlo worden overgeplaatst en met 35 weken mocht ze in een open couveuse elke keer een stapje dichter bij huis!
6 september is ze ontslagen in het ziekenhuis in Venlo, het Viecuri. We zijn nu thuis en het gaat gelukkig heel goed.
Het was een heftige tijd maar ze deed het gelukkig erg goed. Dit gaf ons rust. Het verblijf in het ziekenhuis was niet makkelijk maar dat hadden we graag over voor onze kleine prinses! Nu lekker genieten.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
Zoey geboren met 29 weken op 18 juni 2017

Ouders Zoey:blogtemplate-zoey

Op 18 juni 2017 werd ons dochtertje Zoey geboren met 29+6. Mama had een hele fijne zwangerschap en had nergens last van. Tot de nacht van 16 op 17 augustus. Ze werd ineens wakker met buikpijn. Even later toch de verloskundige gebeld omdat we het niet vertrouwden. Bleek dat we al 3cm ontsluiting hadden! Daar begon ons rollercoaster weekend. Met weeënremmers, longrijping spuitjes en plat liggen. Maar kleine Zoey besloot toch om het door te zetten en werd geboren.

Zoey is een sterke meid en liet dat ook goed zien.  Na 2 weken op de NICU in Maastricht mochten we al naar Venlo. Al een stukje dichterbij huis.  Zoey doet het erg goed, ze moet nog wat sterker worden dat ze alle voedingen zelf kan drinken en nog enkele alarmpjes moeten verdwijnen. Dan mogen we eindelijk met zijn drieën naar huis. Papa en mama kunnen niet meer wachten om lekker samen te zijn!

Fotografe Milou:

Ik mocht weer op pad voor Stichting Earlybirds. Het blijft bijzonder om nieuwe mensen te leren kennen en wat voor hun te kunnen betekenen met iets wat ik leuk vind om te doen, het maken van foto’s. Wij krijgen een aanmelding waarna wij als fotografen contact opnemen met de ouders. De naam van mama Patty kwam mij bekend voor vanuit de ’paardenwereld’. Toen ik zelf nog paardrijles had zei mijn instructrice vaker ‘bij het paardrijden ga je 2 stapjes vooruit en dan weer eentje achteruit’. Ik denk dat dit in het dagelijks leven ook vaak zo is.

Zoey had op het moment dat ik er was 2 stapjes vooruit gezet, ze lag tevreden te slapen toen ik kwam, net een voeding gehad. Tijdens het fotograferen hebben papa en mama heerlijk met haar geknuffeld, ze was lekker wakker en keek een paar keer recht in de camera. Wat een dotje! Al snel werd ze weer moe en mocht ze weer gaan slapen in haar bedje. Van mama hoorde ik na de reportage dat er weer wat alarmpjes bij waren gekomen. Dit is dan het ene stapje terug maar hopelijk maakt ze weer snel die 2 stapjes vooruit zodat ze lekker mee naar huis mag. Veel geluk samen!
———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
Nathan & Noah geboren met 33 weken op 16 maart 2017 – geen toestemming tot publicatie
———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Yanu geboren met 32 weken op 25 oktober 2016

klein BLOGTEMPLATE-Yanu- Milou Briels Fotografie

Moeder Yanu: Ik heb 4 dagen weeën gehad 31 weken en 5 dagen was ik toen het begon waarvan een paar daagjes in Maastricht maar gelukkig toen ik 32 weken was mocht ik naar Venlo terug. 4 dagen weeën remmers, longrijping, slapeloze nachten en zorgen over wat als dit toch door gaat zetten!? Yanu is uiteindelijk geboren met 32 weken en 1 dag. Ik vond het heel lastig om mijn gedachten eraf te zetten dat het nog veel te vroeg was en te persen terwijl je tegen de couveuse aan kijkt!

Yanu heeft het de 1e 2 dagen goed gedaan en toen ging het achteruit eerst de optiflow en ‘s-nachts kreeg hij de CPAP ook paar keer O2 nodig gehad en moest veel gestimuleerd worden. De navellijn zag erna uit dat deze ging ontsteken dus werd antibiotica gestart. Wat een apparaten, kabels en slangen aan zo’n klein mensje!

Ik zag Yanu alleen maar achteruit gaan maar had geen seconde tijd om hier bewust bij stil te staan je wordt zo geleefd in zo’n ziekenhuis met alles wat er gedaan moeten worden met jouw kindje.

Je hebt meteen al zoveel zorgen die je van te voren niet had zien aankomen en waar je je niet op voor kan bereiden. Gelukkig is Yanu nu thuis na 5 weken hele goede zorgen van de neonatologie afdeling en doet het heel erg goed, ik wist niet dat ik zo trots kon zijn!

Liefs Charlotte

Fotografe Milou: Het is fijn om mensen te helpen. Deze keer ging ik een mooie reportage vastleggen voor Yanu en zijn ouders in het Viecuri ziekenhuis in Venlo. Hij lag heerlijk te slapen toen ik binnenkwam. De couveuseafdeling is erg mooi ingedeeld om het de ouders in deze situatie zo fijn mogelijk te maken. De papa en mama van Yanu gingen hun dagelijkse dingen met hun manneke doen en daarna lekker knuffelen. Deze liefdevolle momenten zijn fijne momentjes om later na de roerige periode aan herinnerd te worden. Je wordt zo geleefd. Terug blikken op de mooie en liefdevolle momentjes in het ziekenhuis door middel van foto’s daar doen wij het voor.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Britt geboren met 31 weken op 12 juni 2016

BLOGTEMPLATE-BrittOuders Britt: Het is in een sneltreinvaart gegaan sinds de geboorte van Britt op 12 juni. Britt is geboren na een zwangerschap van 31 weken en 4 dagen maar ik ben al opgenomen bij 30 weken en 6 dagen. Ze heeft een paar dagen op de Nicu gelegen in Maastricht en daarna nog 5 weken in het ziekenhuis van Heerlen. Het was heel onverwacht en spannend hoe het zou aflopen maar ze heeft het heel goed gedaan en ze doet het heel goed. Ze is 16 weken na haar geboorte al 12 cm gegroeid en 2,7 kilo zwaarder als toen. Nogmaals bedankt Milou voor de mooie reportage. Heel veel liefs van Tanja, Tim en Britt

Milou: Met opzet heb ik deze shoot een tijdje laten liggen voordat deze gepubliceerd werd. Voor mij als fotografe is het soms al lastig om de kindjes zo klein en fragiel te zien liggen. Laat staan welke impact dit op de ouders heeft. Ik denk dat dit vaak door de omgeving wordt onderschat. ” Maar het gaat toch weer de goede kant op met de kleine? ” Ja dat klopt, maar er wordt vaak niet gevraagd hoe het met de ouders gaat. Op het moment dat ik de meeste ouders ontmoet hebben ze al een zware tijd van onzekerheid achter de rug. Natuurlijk is het heel leuk als er een fotografe je kindje op een mooie manier komt fotograferen, maar dit is later nog erg belangrijk bij het verwerkingsproces. Britt is een dappere dame. Tijdens de shoot heeft ze lekker gebadderd. Hierna kreeg de kleine meid natuurlijk honger en na het knuffelen ging ze weer lekker slapen. Ik wil de papa en mama van Britt veel liefs toewensen. Nu lekker genieten van jullie meisje thuis!

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Inés geboren met 29 weken op 05 juni 2016


BLOGTEMPLATE-Inés

Mama inés: Aangezien ik naar Dubai was verhuisd werd de zwangerschap in veel mindere mate opgevolgd dan in Nederland het geval zou zijn. Omdat ik toch zekerheid wilde hebben ben ik rond 20 weken naar Nederland gevlogen voor een echo. Hier werd duidelijk dat Inés of nog geen 20 weken was of een kleine groeiachterstand had. Na verschillende bezoeken in het ziekenhuis van Geleen en Maastricht werd vastgesteld dat waarschijnlijk sprake zou zijn van beide. Gezegd werd dat ik met een gerust hart kon terugkeren naar Dubai. Wel werd aangeraden om toch een ziekenhuis daar te vragen een groeiecho te doen om te kijken of ze groter zou zijn geworden.
Tijdens de echo werd er inees een tumor gevonden op de placenta. In Dubai werd door de betreffende artsen meteen gezegd dat zij dit niet behandelden en het beste zou zijn om diezelfde dag nog een abortus te laten plegen!
Uiteraard was ik het hier niet mee eens. Na contact te hebben opgenomen met het ziekenhuis in Geleen en Maastricht vloog ik diezelfde nacht nog terug naar Nederland. De ochtend dat ik aankwam kon ik direct op controle.

Hier werd inderdaad ook vastgesteld dat het om een zeldzame tumor ging. Vanaf dat moment ging ik 2 tot 3 keer per week op controle in het ziekenhuis. Gekeken werd of Inés nog wel kon groeien, geen bloedarmoede zou ontwikkelen en of haar vergrote hartje het extra werk nog wel aankon. Tijdens een controle in week 27 werd gezien dat ik al 2 cm ontsluiting had. Direct werd ik opgenomen in het ziekenhuis, kreeg ik weeenremmers en longrijping. Gelukkig sloegen deze aan.

Helaas kreeg Inés 2 weken later toch bloedarmoede en werd ik met de ambulance naar het LUMC gebracht voor een bloedtransfusie via de navelstreng. Helaas zou ik vanwege het weekend tot maandag in Leiden moeten blijven. Dit ging niet door. Inés besloot om die zondagmiddag met 29 weken en 6 dagen geboren te worden in het verre noorden. Ze deed het na wat ademhalingsmoeilijkheden erg goed en mocht 10 dagen later al overgeplaatst worden naar de NICU in Maastricht.

Toen ze 34 weken oud was kwam Milou fotos maken. Graag wil ik haar bedanken voor de leuke fotos en voor haar snelle beschikbaarheid!

Fotografe: Vanuit Early Birds kreeg ik deze aanmelding doorgestuurd waarna ik meteen een mailtje naar de ouders van Inés heb gestuurd. De papa van Inés zou enkele dagen later een weekje naar Nederland komen vanuit Dubai om zijn dochtertje te komen bezoeken. Voor mij een mooi moment om ook in die tijd de foto’s van Inés en haar ouders te maken. Een paar dagen na het mail contact met de moeder van Inés ging ik s’avonds na mijn werk naar het AZM Maastricht. Mezelf in veiligheidskleding gehesen, 3 maal mijn handen grondig gewassen was ik er klaar voor om mooie foto’s te maken bij de NICU afdeling van Inés. Het was voor de ouders een redelijk chaotische tijd en deze doen wij graag verzachten door een mooie reportage voor de ouders te maken. Voor mij een van de lastigste reportages tot nu toe! Zo klein en kwetsbaar op z’n grote afdeling had ik ze nog niet eerder gezien. Bij het weglopen van z’n reportage gaat er dan heel veel door je heen maar het is een heel fijn gevoel om de ouders z’n mooie herinnering te geven van deze chaotische tijd en om daarna te horen dat Inés inmiddels thuis is is natuurlijk helemaal super! Veel geluk samen 🙂

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Amy geboren met 30 weken op 06 april 2016
BLOGTEMPLATE-AMY
Ouders Amy:

Hallo ouders,
Wij zijn Danique en Diego, wij zijn na een onzekere zwangerschap de trotse ouders geworden van Amy Roex. Ze is geboren met 30 weken, ze is gehaald met een keizersnede omdat haar ctg al een aantal weekjes niet mooi was. Dit was voor ons even schrikken, maar na dat wij een kindje verloren  hebben en een 2e slechte zwangerschap van amy’s broer djay hebben gehad, was het ook wel een opluchting dat amy uit de buik werd gehaald want buiten de buik was op dit moment gewoon beter. Ook al was het wel spannend de eerste weken al die slangetjes en apparatuur.
Het was heel heftig om je kindje zo te zien maar gelukkig word je overal goed geholpen en alles word goed uitgelegd. Op de foto’s is amy wel al 3 weken oud en zijn er minder slangen. Al met al was het een hele spannende tijd maar toch kunnen wij  dankzij de prachtige foto’s van early birds met een heel fijn gevoel terug kijken op deze tijd. Ondertussen is amy gewoon thuis en doet ze het super!!
Wij zijn heel erg trots op haar.

Fotografe Milou:

Elke keer weer fijn als ik voor Stichting Earlybirds op pad mag. Dit keer mocht ik naar de neonatologie afdeling in het Zuyderland ziekenhuis te Sittard. Voor het eerst kwam ik op een grote gezamenlijke kamer met verschillende kindjes in de bedjes en couveuses. Al snel ontmoette ik Amy, Danique, Diego en Amy haar grote broer Djay. Samen kwamen ze Amy knuffelen. Het knuffelen en het bad momentje werd natuurlijk liefdevol gefotografeerd. Tussen de slangetjes door begon Amy haar mondje te glimlachen. Een tevreden kindje! Blij te lezen dat Amy gezond thuis is. Ik hoop jullie een bijzondere herinnering te hebben gegeven en wens jullie heel veel geluk!! Liefs Milou

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Nando & Danillo geboren met 31 weken op 08 februari 2016

Tweeling-Template-EB
Ouders Nando & Danillo: Wat begon met een klein pijntje in de rug wat bleef zeuren, naar een bevalling van een zwangerschap van 31,1 weken. Totaal onverwacht en zo snel waren daar opeens Danillo & Nando.  Zo klein en teer lagen ze op mijn buik en zo snel werden ze weggehaald, en daar lagen ze dan in de couveuse met al het materiaal….en zo begon het moment dat je geleefd word, ziekenhuis in en uit..maar iedere dag ging het een stukje beter, de 1 wat sneller dan de ander.

Tussen al de moeilijke en vermoeiende momenten komt er dan een lieve fotograaf foto’s maken, de 1 klaar wakker en de ander was niet wakker te krijgen, maar geweldig dat de stichting dit doet, eindelijk mooie duidelijke foto’s…een herinnering voor eeuwig!!
Na 5 weken deden de jongens het zo goed dat ze naar huis mochten, klaar voor de grote wereld…Inmiddels zijn ze 5,5 weken oud en het gaat super met ze!

Milou: Zoals de slogan van de Early Birds fotografen luid: Met liefde fotografeer ik voor Earlybirds Fotografie. Graag opperde ik dan ook mijn vrije middag op voor het fotograferen van deze prematuurtjes. Op naar het ziekenhuis in Venlo waar ik inmiddels blindelings de couveuseafdeling weet te vinden… 😉 Daar lagen de mannetjes, allebei nog lekker in hun bedje waar ze onder toeziend oog van hun zussen nog lekker aan het relaxen waren. Al gauw kregen ze honger en ging de dagelijkse routine weer van start. Als fotograaf leggen wij de kindjes met zorg, liefde en respect vast tijdens de dagelijkse routine.

Nadat de mannetjes vanuit het UMC Maastricht naar het VieCuri in Venlo zijn verhuisd zijn ze goed aangesterkt. Inmiddels lekker thuis waar ze verwend worden door hun papa, mama en 2 zussen.

Heel veel geluk saampjes!! Liefs Milou

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Sam & Tijs geboren met 35 weken op 6 oktober 2015

Collage Sam & Tijs-EBMilou: Mag ik even aan jullie voorstellen… Kanjers Sam (foto’s onder) & Tijs (foto’s boven). Blij toen ik een mailtje voorbij zag komen of ik voor de stichting weer een reportage wilde vastleggen, dubbel blij toen ik zag dat het om een tweeling ging. Dit stond al lange tijd op mijn fotografie bucket lijstje 😉 Gelukkig kon ik nog snel wat andere afspraken verzetten waardoor ik ruim de tijd had om deze knappe kereltjes te fotograferen!

Sam en Tijs zijn geboren na een zwangerschap van 35 weken. Ondanks de verschillende slangetjes (antibiotica en sonde) doen ze het goed. Tijdens mijn bezoekje werden de jongens gevoed en konden papa, mama en grote broer Joos even met ze knuffelen. Inmiddels is het gezin weer thuis en genieten ze met z’n 5en van mekaar!

Veel geluk samen! Liefs Milou

******

Ouders Sam & Tijs: Totaal in shock toen de gynaecoloog ‘nog iets’ zag tijdens de eerste echo! Zwanger van een tweeling!! De shock was vooral in positieve zin, we zien het echt als een cadeautje. Al snel was duidelijk dat het twee jongens zouden zijn en hoogstwaarschijnlijk ook nog twee dezelfde 🙂 De zwangerschap is prima verlopen. Ze hebben het 35 weken heel goed gedaan. En zelf heb ik weinig last gehad van kwaaltjes. ‘s Nachts zijn de vliezen gebroken en dinsdag 6 oktober zijn ze in de ochtend,  op de natuurlijke manier, geboren. Tijs had wat steun nodig bij het ademhalen en beiden kwamen in een couveuse te liggen. Gelukkig konden we gebruik maken van de couveusesuite, zodat we bij ze konden blijven slapen. Dat heeft uiteindelijk 2,5 week geduurd. Ze hebben antibiotica gehad en moesten zelf leren drinken. Dat ging elke dag wat beter….

24 oktober mochten we dan eindelijk naar huis! Spannend, maar vol vertrouwen in de twee kanjers!!

Erg leuk om vanuit Earlybirds een mooie herinnering te hebben aan deze bijzondere tijd….
———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Cas geboren met 27 weken op 15 juni 2015
BLOGTEMPLATE-1

Milou: Voor het eerst op pad voor stichting Early Birds. Wat een geweldig initiatief. Voor het eerst een babytje fotograferen welke niet geposeerd wordt. Maar zo natuurlijk mogelijk wordt gefotografeerd bij de alledaagse dingen.

Voor deze shoot mocht ik naar Venlo, naar het nieuwe geboortecentrum bij het VieCuri ziekenhuis. (Wauw wat is het hier mooi gemaakt om het zo comfortabel mogelijk te maken voor de ouders in deze moeilijke tijd!). Nadat ik me had aangemeld bij bouwlaag 3 couveusesuite 1 ontmoette ik de papa en mama van Cas. Al snel zag ik Cas in zijn bedje liggen. Een mooi manneke welke was geboren na 27 weken, met een gewicht van 687 gram en een lengte van 31,5 cm. Cas had zijn zwaarste tijd er gelukkig opzitten. Hij was al verhuisd van Maastricht naar Venlo en de slangetjes waren al uit zijn neusje verdwenen. Hij had enkel nog verschillende plakkertjes op zijn lichaam die waren aangesloten op de grote monitor aan zijn bedje.

Tijdens de reportage kreeg Cas de fles en mocht hij fijn badderen! De ouders van Cas waren erg aardig en open, ik heb verschillende foto’s gezien en verhalen gehoord van Cas zijn eerste weken. Wat een kanjer! Nu ruim 2 maanden later is het tijd voor Cas om naar huis te gaan.

Geniet van jullie gezin en bedankt voor deze bijzondere shoot!

Liefs Milou

De ouders:

Ik werd met 27/2 weken opgenomen in VieCuri te Venlo, omdat Cas onrustig bleef in mijn buik werd ik over geplaatst naar Maastricht. Daar is hij geboren op 15/6/15, vanaf het begin is het gelukkig goed gegaan met hem. En werden Cas en mama overgeplaatst op 16/8 naar Venlo. En op 31/8 dus naar huis.

De shoot van Earlybirds vond plaats in Venlo in het geboortecentrum. Ook voor de fotografe een primeur. Milou was voor het eerst in het nieuwe geboortecentrum en was voor het eerst aan de slag voor de stichting Earlybirds. Milou heeft ons gewoon gevolgd tijdens de normale routine in het ziekenhuis en geluisterd naar ons verhaal. Tussendoor knipte ze foto’s. Niet geposeerd maar gewoon tijdens het bezoek. Wij waarderen haar bezoek en het werk van Earlybirds. Het was een heel prettig bezoek, dank daarvoor.

Stefan en Lia